De Slooter, een kleine rivier in het Westland ligt aan de basis van het eerste treinstation van Nederland, D’Eenhonderd Roe. Waar eerst de trekvaart over de Slooter trok, liep parallel een tramlijn, later treinlijn. In file reden de kleine wagonnetjes op het spoor naast de Slooter richting IJ, naar eindstation Centraal.
Creatief met namen zijn ze nooit geweest in het Westland. Uit de Slooter, sloopte ze een ‘o’. In moderne spelling leeft het riviertje nu verder. Amsterdam is het eindstation, bij nog een laatste stukje waterige IJ. Het is een mooie treintocht langs riviertje Sloter naar het IJ. Een spoor dat nu nog luistert naar haar originele naam de Sloterij. Alleen beginstation D’Eenhonderd Roe, dat is helaas allang niet meer.
Beste Mien, D’Eenhonderd Roe is d’Eenhonderd Roe. Enige zorgvuldigheid is op zijn plaats, dunkt mij. Eenvoudig het themawoord googelen om tot een stukje te komen, wordt zo langzamerhand een goedkoop trucje.
Het volk bepaald. Aldus sprach Wikizustra. Ik vond een eerste treinstation wel gepast geschreven met een hoofdletter, bovendien kan het taaltechnisch. Het is en blijft een naam. Alles en iedereen krijgt wat ie verdient. ?
P.s.:
Geen kwaad woord over Google. De Russen kijken mee. ?
Bepaald? Bepaalt! Ach …
Nooit volk met een paal gezien of helmstok? ?
Ik zie nu pas dat de titel verkeerd is overgenomen???
Bij mijn weten heb ik dit stukje ingediend met de titel: Sloterij
Enfin, het zij zo.
Aangepast 🙂
Hoi Mien, vermakelijk weer! Plukkie al?
De creativiteit bij ons in het Westland richt zich op ontwikkeling van de teelt van groenten en bloemen 😉