Ik sla af en mijn baton breekt in stukken door de kracht van mijn boze ongeduld. Het orkest zwijgt als één stem, monden en handen roerloos.
Ik ben de dirigent. Jullie zijn het instrument voor de vertolking van mijn gevoel, mijn muzikale creatie.
Met één oogopslag laat ik fluiten zingen, met één kromming van mijn pink laat ik cello’s gonzen. Ik schreeuw forte voor een donderende paukenstorm, ik fluister piano voor het strijken van een vioolsnaar over blootgelegde emotie.
Met elke afslag van het orkest vorm ik de ruwe stoet van noten naar de samengang van klanken in mijn hoofd. Elke afslag zorgt ervoor dat de weg naar perfectie helder wordt.
En na de laatste noot: een stilte vol vervulling.
« Uit het leven gegrepen
Metoo »
« Uit het leven gegrepen Metoo »
Cultuur
Stilte
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Berdien Blaak of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
4 reacties
Reageren
« Uit het leven gegrepen Metoo »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
@Berdien: jouw laatste alinea kan er ook wat van!
<3
Muziek is waarlijk een wereld op zich, Berdien.
originele invulling themawoord