Ik denk dat we nu echt gaan neerstorten´ hoor ik mijn koptelefoon.
Wat blijft zijn stem toch altijd verbazend rustig! Ik zie alleen de grond in de verte waar we nu razendsnel naar toe vallen.
´Ik probeer nog een keer de kleppen te liften´ gil ik in de microfoon.
Ik druk razendsnel de knoppen voor me in.
Geen reactie. Integendeel. De toppen van de bomen kan ik nu al onderscheiden.
´Dat had net zoveel effect als een handrem in een kano´ hoor ik droog in mijn oor.
Ondanks de slechte situatie moet ik glimlachen. Heel even.
Want dan wordt het beeld ineens helemaal zwart, pikzwart.
´Effe chill bro, de pizzaman ligt voor mijn deur´.
´Over een kwartiertje verder gamen gast´.

Vliegende schotel is geland ter consumptie.
Game on!