Toen ik er eenmaal achter was hoe mijn hersenen onafhankelijk van mijn lichaam konden functioneren, was het maar een koud kunstje om onsterfelijkheid te bereiken. Lang verhaal, wil ik jullie niet mee vermoeien, maar zo overleefden mijn hersenen dus mijn lichaam. Robotica deed veel, maar voor een aantal zaken was ik toch afhankelijk geworden van derden, en ik constateerde enige weerstand, zo niet walging, bij hen vanwege mijn ontbindende lichaam. Ik dacht er diep over na en besloot dat ik mijn lichaam moest laten mummificeren. Zo gezegd, zo gedaan, en zeg zelf, ik zie er nog prima uit. En daarom stel ik voor: een dronk ter gelegenheid van het feit dat mijn lichaam vandaag precies honderd jaar dood is. Proost!

het eeuwige leven bereikt, stel je voor dat Vincent van Gogh er nog steeds was en zich een nieuw oor had laten aannaaien