Treinduwer is een beroep in Japan. Meer bepaald in de metro van Tokyo, de hel van de pendelaar. Ons spoorwegennet is een paradijs in vergelijking met dat van hen. Onvoorstelbaar waar. Om de twee minuten vertrekken er treinen, met een bezetting van bijna tweehonderd procent, met gesloten deuren, zonder uitstekende lichaamsdelen. Efficiënt en stipt. Allemaal mogelijk dankzij de treinduwers.
Er zijn aparte vrouwenwagons. Die blijken een groot succes. Billenknijpers mogen er niet in.
De loonslaven van Tokyo laten zich als sardienen in de wagons proppen. Kippen in legbatterijen hebben meer ruimte dan zij. Ze delen elkaars lichaamsgeuren en elkaars adem. Iedere dag een holocaust-ervaring, heen en terug. Ik kan me bijna niet voorstellen dat ze er nog voor betalen ook.


(Zie onder meer op: https://youtu.be/r8FQsg12hoY
en zie ook op: https://nl.express.live/2016/02/14/reis-eens-per-metro-in-tokio-10-duizelingwekkende-feiten-exp-160080/ )
@Nele: ik ken de beelden, en zelfs zonder oorlogsherinneringen lijkt het me vreselijk om zo te worden vervoerd. Zijn Japanners zo volgzaam, dat ze niet in verzet komen?
@nele.. Comfort gaat teloor.. En toch stipt op tijd rijden.. Dat dan weer wel. Leuk origineel thema
Wat je hier schrijft is eigenlijk onvoorstelbaar. Ik denk niet dat ik ooit naar Tokio ga om de metro te nemen.
Een scherp beeld, toch is het niet te vergelijken met de holocaust
@José: inderdaad. De holocaust is met niets te vergelijken, en hopelijk blijft dit zo.
(Ik heb getwijfeld om dit woord te gebruiken, heb dit toch gedaan omdat ik geen beter woord vond om de ernst van de situatie uit te drukken. Bij treinbezettingen van bijna 200 procent ervaren mensen wel degelijk zuurstofproblemen. Gelukkig gaat de overheid, zo schijnt het, maatregelen ondernemen tegen deze mensonwaardigheid…)