“Het windje is zwoel”, zegt zij cool. “Worden zo onze komende nachten; mag ik dat van jou verwachten?”
“Nee”, zegt hij boud. “Door de airco blijven we koud”.
Ze schrikt. Ze zijn nu zeven jaar bij elkaar. Is ook bij hen het punt van verzadiging bereikt?
Hij ziet haar gezicht betrekken. Terwijl hij haar huid streelt, declameert hij:
“Het windje is zwoel
maar ik herinner onze hete nachten
die zijn ontelbaar
meer dan ik ooit had mogen verwachten!
De nachten worden weer lekker lang
je weet, voor mij ben je onvervangbaar”
En hij zoent haar teder op haar wang.
Wat houdt zij nog steeds van hem. Is dit het tijdstip om hem te vertellen dat zij weet van zijn affaire?
Met de song ‘What is Love Kiesza https://www.youtube.com/watch?v=Y-01dsXDqGE
Prachtig
@Nancy: Dank je, ik vond dit thema nu zo leuk om in 99 woorden en in 120 woorden uit te werken. Met het venijn in de staart. Woorden kunnen zo veelzeggend zijn. Ze kunnen het verschil maken.
@Levja: geweldig, hoe je me in korte tijd steeds op het verkeerde been zet!
Geldig is deze! Echt een verhaal om van te genieten met die rijm in de teksten. En wel een heel vals venijn in de staart. Door de zin eerder ‘ze schrikt’ en wat daarna komt, weet ik niet of voor mij dit einde wel helemaal klopt.
Grappig ook dat wij allebei kiezen voor iets in een notendop maar dat totaal iets anders schrijven.
@Levja. Een mooi begin, maar de laatste twee zinnen vind ik nogal uit de toon vallen wat dat betreft.
@Levja. De noodzaak van bedrog viert weer eens hoogtij. Hartje!
@Lisette: Dank je wel. In vind het thema notendop nu net om verwarring te scheppen. Dat doet het leven in een notendop ook vaak.
@Marceline: Merci. We hebben het al elders hier uitgebreid over gehad. Ik snap je geheel. Maar die verwarring heb ik juist weer willen geven. Het maakt het verschil tussen het 99 en 120 woorden stukje nog groter. En dat wilde ik bereiken. En ja, ze weet van de affaire, maar ze blijft bang dat hij voor die ander kiest.
@Han: Zie mijn eerdere reactie aan Marceline. Een reactie op een andere site, trof mij wel heel aangenaam. Ik citeer dus en dat mag van hem: “Eigenlijk een verhaal over de vrouwelijke intuïtie ondanks alles het juiste moment af te wachten.”
@Peter: Man naar mijn hartje.
Prachtig! <3
Merci Marlies. Mijn hartje springt ervan op.
@Levja. Ja, zo kan het natuurlijk geschreven worden. Maar de melodie van de tekst is heel mooi. Die twee zinnen stoppen de melodie. Maar dat is mijn ‘gehoor’.
@Han: Dat was nu net mijn bedoeling. De schone schijn en de werkelijkheid. De laatste is geheel anders van toon.
@Levja. Dan is het goed gelukt!
Levja, het echte harde leven. Kanp hoe je dat in 120 woorden geschreven hebt.
Hoeveel vrouwen en mannen denken deze laatste zinnen, soms dan weer onterecht ook!
@Marie: Ik ga steeds meer denken: ‘Het is zoals het is!’
Levja, geheel met je eens, met de jaren (althans dat geldt voor mij) komt de acceptatie!
@Marie: Laat ik dat nu wijsheid noemen. LOL.
Hoi Levja, prachtig poëtisch en beeldend geschreven. De laatste 2 zinnen schudden de boel op, maar dat gebeurt ook in het echie weleens… 😉 <3
Mooi ritme, met de onverwachte uitsmijter van de ontrouw van de man en de liefde die toch (?) sterker is
@Ton: Blij met je mooie woorden. Dank je wel. Dan is mijn opzet gelukt.
@José: Mooie samenvatting. Ik denk dat de kracht van liefde groot is.