Jouw liefde in een notendop
gespaard en zorgvuldig bewaard
soms til ik het dekseltje op
‘Mama wil je met me spelen?’
Saartje kleedt alle poppen zorgvuldig aan en zet ze op een rij. Hand in hand en rug tegen de muur, met hun allermooiste haren. Ingespannen knoopt ze de lappen stof uit mama’s poetsmand aan elkaar en wikkelt de stofslinger zo stevig mogelijk om de grote pop. Als het klaar is zet ze de moederpop aan het begin van de poppenrij. Samen zingen ze een liedje.
Ze heeft moeder niet horen binnenkomen. De buikpijn is er ineens weer. Saartje haalt diep adem en kijkt omhoog.
De grote pop ligt in twee rukken naakt voor haar voeten.
‘Ruim je rommel op!’
Hoi Nyceway, wat een heftig verhaal, als het is wat ik vrees dat het is…
Hoi Ton,
Ik heb het naar aanleiding van jouw reactie iets aangepast.
gr. Nynke
Heftig.
Ik weet niet hoe de eerste versie was die Ton las, maar ook deze is heftig.
vreselijk zo’n moeder
?hè wat verdrietig, komt binnen. Mooi geschreven dus
@Nyceway: indringend stukje, juist door wat je niet vertelt
Mien, Marceline, José, Nancy en Lisette,
Bedankt voor jullie reacties.
gr. Nynke
Nyceway, hoe indringend zet je deze scène neer. Voor alle moeders: goed opletten en handelen, denk ik hierbij.
Hoi Nyceway, na je eerdere reactie klinkt het al een stuk minder heftig, ik zie het nu in een ander perspectief. Maar ook niet vrolijk… Toch zeker heel mooi geschreven. En ja, mooi is niet altijd gelijk aan vrolijk. <3
Dit is inderdaad liefde in een notendop. Knap verteld, juist doordat niet alles wordt verteld.
Marie, Ton en Levja,
Dank voor jullie reacties.
gr. Nynke