Stil staand, vervaagd ook de stilte, luisterend naar het doffe rumoer,wegebbend tot diepere bewustwording,langzaam draaiend in het rond.
Omhoog kijkend, zien dat wolken in sneltreinvaart worden verdreven als een vol gekalkt wit krijtbord in de stroming gewist. Sneller, sneller, steeds sneller draaiend met beide armen wijd in het rond. Duizelingwekkend als een draaikolk in allerlei gemengde kleuren die al tollend de wereld lijkt over te nemen.
Totaal evenwichtloos achter ontspannen dicht geknepen ogen flitsen van gemengd warm oranje geel paars en rood wankelend adembenemend.
Langzaam terug komend in realiteit met beide benen weer stijf op de grond beseffend jezelf even heerlijk te hebben kunnen verliezen in een soort van innerlijke drang naar een klein vlucht momentje in alle genomen vrijheid.


Herkenbaar beschreven. Mooi en poetisch.
Doordat er hier en daar wat spaties tussen woorden staan waar dat niet hoort, vind ik het geheel wat staccato lezen.