Hij is verslingerd aan een leven op het rauwe randje. Als een volleerd koorddanser, balancerend over zijn eigen rode draad, houdt hij grip. Zodra de afgrond uit het zicht verdwijnt, slachtoffers zich adapteren tot zijn metgezel, rent hij weg. Zoekt naar een nieuwe klif waar alleen hij heer en meester is. Toch probeert hij nu om te bestaan op de vlakte, dicht bij haar, te dicht bij zichzelf. Hij is zelfs bereidt in zijn eigen diepte te springen en conformeert. Verslingerd aan een leven op de koude afgrond raakt zij met hem, haar uitzicht op de pieken kwijt. Ze rent weg op zoek naar een dal waar zij opnieuw domineert. Op de weg terug naar daarvoor vinden ze zichzelf halverwege.



Beste Nancy Bastiaans- Lommen, welkom op 120w! We vinden het leuk dat je meeschrijft op onze site! Als je vragen of opmerkingen hebt horen we het graag. En vergeet niet dat je altijd in gesprek kunt gaan met je collegaschrijvers via de reactiepanelen.
Groeten en veel 120 woorden lees- en schrijfplezier gewenst!
De 120w-redactie