Bijna elf uur en al meer dan vijfentwintig graden. Het duurt niet lang meer voordat het feest zal losbarsten. De brave buurman helpt me bij de tafelschikking. Boze buurvrouw ligt in haar bed. ‘Migraine, dat heeft ze altijd als het feest is,’ zegt buurman. We weten allebei hoe ze is.Onrustig kijk ik naar de ballonnen. Roze met zwarte stippen. Hij grinnikt. ‘Ze is bang dat jullie straks nog een drummer grootbrengen,’ zegt hij. Dat mijn man al bij dokter Snitzakov geweest is, zeg ik maar niet.
De koele avondlucht doet me goed. Ik ruim de slinger op. De roze ballonnen zijn nu helemaal zwart van de vliegen. De hele zwik vliegt in de vuilniszak. Morgen ga ik naar het containerpark.
Kijk daar heb ik nou op zitten wachten. Een mooie allitererende titel. Zalig!