Schrijf mee!
« »

Familie, Fictie, Maatschappij, Mensen

Altijd jong

17 juli 2017 | 120w | Hadeke | 0

‘Hallo jongen.’
‘Hallo ma.’
Ik zit voor het raam en zie hoe hij de kamer binnenloopt. Het is een vertrouwd beeld.
De verpleegsters hebben slingers opgehangen.
‘Vijfennegentig jaar is niet zomaar een leeftijd,’ hadden ze in mijn oor geschreeuwd.
‘Ja, ja,’ heb ik terug gemompeld.
Zo zacht, dat ze het nog drie keer herhaalden.
Vanaf mijn tachtigste is ieder jaar volgens hen bijzonder.
Er zal geen bezoek komen. Te oud, te kreupel, te dood. Ik mis niemand meer. Het is zoals het is. Op één iemand na.
‘Ga toch zitten, jongen.’
Hij kijkt me aan, lacht, aarzelt niet eens en verdwijnt door de gesloten deur. Iedere dag, al vijfenveertig jaar lang. Al die tijd twintig, tot ook ik zal sterven.

Waarderen en delen

Waardeer je dit stukje van Hadeke of juist niet? Geef hieronder een en/of deel het met anderen!

soortgelijke stukjes

5 reacties

Reageren

120
Wees geen muurbloem, laat je mening achter!
Houd het netjes. Je hebt 120 woorden. Huisregels.

Heb je dit stukje ook al gewaardeerd?


« »