Vijf jaar lang schrijf ik nu al, op regelmatige basis.
Ik was ooit eens lid van een geweldig schrijfgroepje. Ik had er de tijd van mijn leven. Tot ze me besloten te Feestboeken. Uit “liefde”, zo schijnt. Ik wilde niet meer met hen praten, ze deden alsof ze niet wisten waarom en toen gaven ze me een masochistisch Feestboektegeltje cadeau.
Ondertussen vertrouw ik “de liefde” niet meer.
Dat het me zuur of bitter heeft gemaakt? Welnee. Gelukkig zijn, dat is een keuze die je zelf maakt. Ondertussen ben ik het wel goed gewend om met verlies om te gaan.
Ik geloof erin dat het op het einde allemaal goed komt. En zo niet, dan is dat het juiste einde niet.
@Mien: #wijntip: de witte van Blygedacht, uit Zuid-Afrika. Niks zurigs aan, licht, fris en fruitig, en een beetje droog, dat wel. Ideaal op warme dagen.
???
Ik houd het bij Welmoed. ?
Gelijk schiet mij deze song te binnen: https://www.youtube.com/watch?v=Xn676-fLq7I
Stond het ‘Eind goed al goed’ soms op je tegeltje?
Mooie gedachte, als het einde niet goed is, is het het verkeerde einde; dan zoek ik met plezier nog even verder.
Ik ben ook benieuwd naar het tegeltje. Mooie laatste zin❤️