“Eet je bord nou eens leeg Miriam,” moppert vader op zijn jongste dochter die zit te spelen met haar eten.
“Ik lust het echt niet,” zucht Miriam al kokhalzend.
“In Afrika doen ze er een moord voor en jij zit constant te zaniken en nou dooreten. Je blijft aan tafel tot je bord leeg is,” bemoeit moeder zich er ook mee.
Het is ondertussen bedtijd voor Miriam als ze haar bord nog niet leeg heeft.
“Je hebt geluk dat je morgen naar school moet anders had je nog kunnen blijven zitten. Nu naar boven tandenpoetsen plassen en je bed in.
“Mam ik heb honger mag ik een boterham” vraagt Miriam die naar beneden is gekomen.
“Je zuurkool staat er nog.”

Herkenbaar verhaal, Miriam.
Ik mis nog een aantal komma’s (bijvoorbeeld voor het sluiten van de aanhalingstekens).
Bedankt voor je reactie Nel. Ik heb wat komma’s voor het sluiten van de aanhalingstekens toegevoegd. Ik vind de interpunctie echt lastig helaas.
@Miriam, ja zeer herkenbaar.
Bedankt @Nancy