Duizenden seizoenen overschaduwde ik onrechtvaardige rechters, doortrapte getuigen, hulpeloos brandende heksen, gestropte lorejassen, gefolterde zielen en XL-xylolatristen.
Duizendjarige eik, zonder jaring!
Uit het eeuwige inktzwarte, hoog boven me, naderde al die tijd een uitdijende fonkeling.
De inslag creëerde een hemels blauw meertje, op enkele hectometer van mijn wortels.
Aan de oever woont nu een beeldschone heidenimf met een fluctuerende stem en de presence van een halfgodin.
Bij nacht en ontij, als donder en bliksem heersen, zoekt ze, angstig onder haar rieten dak, bescherming rond mijn stoere stam.
Bij een blauwe hemel vlijt ze zich neer naast het koele water. Beschroomd loer ik vanuit mijn hoogste takken in haar richting. Heel even kruisen onze blikken.
Gelukkig slaat ze de ogen neer.
O: prachtige lyriek. Ik vind de XL toevoeging daar minder mooi bij, zou er een meer in het totaalbeeld passend bijv nw voor gebruiken.
Prachtige proza. Vooral ook dat overschaduwen van in de eerste zin. En ik vind juist dat XL-xylolatristen zo treffend. Liefelijk slot ook. Kortom een puik stukje.
Pure poëzie. Prachtig!
<3
Mooi gedaan! 😉
@ Berdien: dank je. Ik twijfelde zelf ook over die XL. De reactie van Levja trok me over de schreef.
@ Levja en Nel: Veel dank! Jullie reacties maken me blij!
@ Veerle: Bedankt! <3
Ja, ik vind de opsomming van de oude wijze eik van alle zielen zo subliem. Vooral lorejassen, zo Vlaams. Doet mij denken aan Guido Gezelle en ook aan Hugo Claus. Blijf ons alstublieft vergasten met zulke woorden. Daarom vond ik ineens de tegenstelling van XL-xylolatristen zo opvallend. Ook al omdat het wel tegen het themawoord aanschuift, maar ook weer niet.
o_verschreef prachtig stuk poëzie, ga dit nog zeker vaker teruglezen!
Mijn hartje komt niet door in de telling: dubbelhartje hier!
@ Levja: Jij bent ongetwijfeld een belezen persoon. Daarom raakt je lof me extra, al lijkt hij me overdreven. Toch dubbel dank! Ik zal trachten zulke woorden te blijven gebruiken.
@ Marie: Bedankt voor je mooie woorden en vooral voor je voornemen. Doet iets. Geeft niets, dat niet-tellend hartje, wel jouw dubbelhartje. Bedankt.
Graag @O. Ik ben altijd dol op de Vlaamse taal geweest. Ik was op school de enige die Vlaamse schrijvers op mijn lijst had gezet. Dat werd toen gezien als die wil weer eens apart zijn. Ook nu nog lees ik graag Vlaamse schrijvers en schrijfster.
@ Levja: Vlaamse schrijvers woorden in Nederland niet gauw serieus genomen. Jij bent gelukkig een terechte uitzondering. Fijn!
woorden = worden
Die o scheld ik je kwijt @O
Wat heerlijk veel hartjes. Zo behorend bij deze duizendjarige eik.
Dank je Levja. Warm!
<3 Vooral de eerste en de derde zin vind ik erg mooi. 🙂
(Wat zou er gebeuren als ze de ogen niet neerslaat? Wordt ze dan een boomnimf? Of wordt de eik dan een boomgeest?)
@ Nele: jij hebt de juiste reactie: het is inderdaad aan de lezer om verder te fantaseren: “wat zou er gebeuren als…?”
Bedankt.
En bedankt voor de vele <3