Wat een tegenvaller. Ik word niet wakker in een of ander mooi Schots kasteel. Ik lig op een versleten veldbed en zie alleen maar beton. De stalen kamerdeur staat op een kier. Hoewel ik nog nooit in het Oostblok ben geweest ben ik er zeker van dat ik daar ben.
Twee vrouwen komen binnen en stellen zich aan mij voor. Blijmoedig zeg ik wel te weten in welk werelddeel we ons bevinden. Ze schieten heel hard in de lach. ‘Uit je dossier hadden we al begrepen dat topografie echt niet je sterkste kant is. Later op de dag zetten we de reis voort.’ zegt Lotte, voordat ze de deur achter zich dichttrekt.
Op de gang hoor ik ze nog lachen.
Ik ben benieuwd hoe het verder gaat
@miriam, ik natuurlijk ook?. Dankjewel voor je reactie
Vanuit Duitsland (Schwarzwald) slaag ik er niet in om hierboven een hartje te geven. Dan maar hier. <3
Ik heb zo het idee dat je de lengte van mijn laatste feuilleton ruimschoots gaat overtreffen…
Zo spannend als jouw lijk-story is, zo saai blijft helaas mijn reactie, Nancy; ik blijf benieuwd naar het vervolg, je houdt goed de spanning erin! Iedere keer weer de verrassing van een nieuwe wending; waar gaat dit heen? <3
Leuke aflevering weer, Nancy.
@Hay, dankjewel?. Ik denk inderdaad dat het nog even duurt?
@Ton jouw reacties zijn nooit saai, dankjewel en hoop dat je blijft lezen.
@Nel dankjewel