Thomas is een beetje gek. Een heel klein beetje maar. Niemand die er last van heeft. Nou ja, niemand. Zijn kartelschaar. Die lijdt weldegelijk onder Thomas’ gedrag.
De kartelschaar vindt zijn ongeloof maar laf. Thomas heeft op aanraden van zijn papa en mama zich uit laten schrijven bij een van de heilige huisjes in zijn leven.
De kartelschaar is not amused. Ze spannen samen om Thomas weer terug te winnen. Dat doen ze met lokcoupons. Wekelijks krijgt Thomas die nu toegezonden.
Oké, Thomas mag dan achterlijk zijn, dom is hij niet. En de kantjes er vanaf lopen heeft hij nooit gedaan. Verknippen wil ie ze wel. De verrekte kantjes van de toegezonden lokcoupons. Hij rekent af met zijn vermaledijde kartelschaar.
Zojuist een boze brief ontvangen van de afdeling ethiek van de kartelschaar. Eigenlijk is kartelschaar met een hoofdletter. Maar ik vind, dat moeten ze dan eerst verdienen. Niets maar dan ook niets wijst daarop. Ze zijn niet amused met mijn stukje op 120W. De motivatie van het bezwaar vind ik ongegrond. Het slaat namelijk nergens op. ?
Een goede verstaander daarentegen weet beter. ?
Het is de toon die de muziek maakt. De klemtoon in dit geval. ?
??
Vlijmscherp stukje, Mien. 🙂
Kartelscherp.
Dank voor jullie reacties. ?