De zombies zijn immens handtastelijk. De stank rond mij walmt waanzin. Ik weet zeker dat ik hun ongewenste intimiteiten niet lang meer zal kunnen verdragen.
Ik kruip in een boom, ze kruipen me achterna en ondertussen probeer ik na te denken. Ik zou de koffer kunnen afgeven of… Met mijn voeten schop ik een grijpende hand van me af. Ik klim verder in de boomkruin tot waar de twijgen mij willen dragen.
Als ik het niet doe, dan doen de anderen het wel in mijn plaats… Een doodsverlangen in een dode wereld is vast minder erg dan soortgelijk verlangen in de kringen van de levenden. Ik voel alleen haast. Geen liefde, geen haat. Ik open de koffer en ik druk.
Deze vind ik weer heel mooi en heel intrigerend. Vooral ook het slot.
We krijgen zo een reeks nieuwe feuilletons. Ik heb het in de voorgaande jaren nooit meegemaakt dat die de overhand kregen over de ‘losse stukjes’.
Dit is in elk geval de meest geheimzinnige. En weer mooi geschreven. <3
Het lijkt inderdaad een nieuwe rage: feuilletons. Deze moet ik nog lezen. Je hoort nog van me, Nele. Voor deze alvast een hartje.
Een bizarre, geheimzinnige en spannende serie. Heel leuk, Nele!
🙂 Dankjulliewel.
@Marlies Vaz Nunes: haha, nu ik zojuist weer blauwtjes zag verschijnen, moet ik eraan denken dat die serie al een tijdje loopt… 😉
@Nele: dat klopt. Deel 1 was op 18 februari 2016!
\o/ Pionierster van de 120-woorden-feuilletonnetjes… ???
Ere aan wie ere toekomt…
Of waren er nog anderen voor jou?
Een hele rits, Nele…
https://120w.nl/forum/categories/feuilleton-en-serie
Fascinerende serie, Nele.
Heel goed geschreven ook.
@Nel: dank je. 🙂