Sylvia had een kano gehuurd bij bootverhuur VaartWeg en peddelde richting het dorp. Ze keek achterom en zag op het fietspad naast de vaart een vreemde snuiter met een petje als een dolle stier haar richting op komen.
Ze probeerde sneller te peddelen, maar het leek wel of ze geen millimeter vooruitkwam. De fietser naderde haar intussen met rasse schreden. Paniek overviel haar. Daardoor maakte ze een vreemde manoeuvre waarop de kano wankelde en kantelde. Onder water hield Sylvia zich schuil in het gat van de omgekeerde kano.
Toen ze uiteindelijk bovenkwam, was er niemand te bekennen. Ze draaide de kano, klom erin en voer zo snel mogelijk terug naar VaartWeg. Even keek ze om. Er dreef alleen een petje.
Een vervolgverhaal met meerdere perspectieven! Die heb ik hier nog niet eerder gezien. 🙂
Dank je wel. Dat wist ik niet! Dus best origineel ?
Ik hoop nu al op een vervolg
@Miriam, nog een vervolg… o help, daar moet ik eens even op gaan zitten broeden dan. Leuke uitdaging en wie weet!
Hoeft uiteraard niet, maar ik hoop echt op nog een vervolg hoor positief bedoelt
Dat snap ik! Ik vind het een eer dat je daarom vraagt! Echt leuk!
Graag gedaan
Ah, nu vanuit een ander perspectief.
Het drijvende petje fascineert me.
Benieuwd naar het vervolg.
Heel origineel. Petje af.
Dank Nel en Levja. Met dank aan Miriam, want zij wilde graag een deel 3. Wisten jullie dat ik nooit meer dan twee delen heb geschreven in de ruim vier jaar dat ik 120 woordjes schrijf?
Ja weer even snel, Irma; ben zo benieuwd naar het vervolg. Maar deze was ook goed, vraag me alleen af of een fietser met rasse schreden kan naderen?
<3 en nu snel naar deel drieieieie….