Levende kleuren lossen op in neerdwarrelende sneeuwvlokken, totdat de wereld enkel nog bestaat uit zwart, wit en vele tinten grijs.
Olaf stopt bij een beekoever en verzamelt wilgentenen. Razendsnel vlecht hij er sneeuwschoenen van.
Terwijl Hisse de hare onderbindt, kijkt ze naar Olaf. ‘Waarom doe je dit?’
‘Vertrouw je mij?’
‘Ja,’ antwoordt Hisse. ‘Bor heeft altijd gelijk.’
Olaf staart in de verte. ‘Vorig jaar had ik een vrouw en een dochter,’ zegt hij. ‘Nu heb ik niets. Ik leefde van dag tot dag, totdat ik jou ontmoette.’
Sprakeloos kijkt Hisse hem aan. Nu pas valt het haar op hoe grijs Olafs haar is en dat zijn gezicht enkel uit rimpels lijkt te bestaan.
‘Kom,’ zegt hij. ‘Je moet naar Kaupang.’
Oh, ja, weer neem je me mee. Soms lijkt het of je mensen moet ontmoeten.
Ik kom steeds meer in het verhaal
Weer een prachtige aflevering vol sfeer.
Mooi: ‘Bor heeft altijd gelijk.’
Dank jullie!
In Hisse 9 denk ik wel ergens een peddel kwijt te kunnen. Dan doe ik ook weer eens mee met het weekthema. 😉