Een wolfspin had hem gecomplimenteerd: ‘mooi web!’
‘Hrm,’ was alles wat hij er uitbracht, wat voor zijn doen behoorlijk spraakzaam was.
Hij had zijn webben altijd op routine geweven, nooit geïnteresseerd in de esthetiek ervan. Wat ze opbrachten, daar ging het om. Maar de wolfspin had diepe gedachten in hem losgemaakt.
De volgende ochtend pakte hij het anders aan. Hij wilde bewust een fraai web maken. Dat streven verlamde hem. Hij deed uren langer over de bouw en het resultaat bleek broddelwerk. Hij hoorde de muggen hinniken van het lachen. En vliegjes, kevertjes, niemand vloog erin.
Al aan het begin van de middag ruimde hij zijn web weer op.
Je moet ook niet denken, dacht hij, dan gaat alles mis.

@ Gijs; leuk en goed verteld verhaal, Gijs. Ook mooie slotzin, mijn lijfspreuk! 😉
@ Gijs Muggen en hinniken.. Kijk dat vind ik nou leuk!!
Leuk en origineel, Gijs. En wat een aangename verrassing je ook hier te treffen.
Gijs: arachnoidaal relativeren, en o zo leuk!
Ik zou zeker geen boter kaas en eieren spelen met die kruisspin. Het gebeurde zeker allemaal achter op de fiets?
Kruisspin. Knap!
Allen, dank jullie wel voor jullie reacties.
<3
En als ie nou eens gewacht had? Tot na de middag?
Zo is dat! Jammer. H.