Op 14 mei 1940, rond half twee in de middag, vernietigden Duitse bommenwerpers, in hun gedoemde zucht naar eeuwige roem, binnen een kwartier, bijna de gehele historische binnenstad van Rotterdam. Ruim 650 mensen kwamen om en 80.000 werden dakloos. Ontelbare mensen liepen ontroostbaar tussen de puinhopen van hun oude paradijs. Nederland capituleerde.
Op dezelfde dag. Een paar uur later en 77 jaar later. Dirk Kuijt mag drie kruisjes slaan. Dit kampioenschap van Feyenoord, het eerste sinds 1999, vormt de bevrijding uit een lange periode van leed en vernedering.
Elke speler is altijd schatplichtig aan het roemrijke verleden van het Feyenoord van rond 1970 en het grootste en mooiste stadion van Nederland. De Kuip zit altijd vol. Met mensen en kinderen.


Oefff… je raakt me hiermee zo Peter. Geen woorden voor.
geen woorden
Kippenvel…
Je legt een bijzonder verband, Peter.
Ik ben geen voetbalfan maar je weet me te raken met je stukje.
Mooi stukje, Peter. Een zinnetje zou nog mooier kunnen (maar dat is puur persoonlijk van smaak): Een paar uur en 77 jaar later.
Voel de vibe op mijn site petermabelus.com.
Ook al heb ik weinig met voetbal en nog minder met oorlog, dit is wel een hele mooie combi! Dankje!
Ik heb dit aan mijn moeder voorgelezen. Die al twintig jaar niet meer hier is. Maar alles paste zo mooi bij dit jaar. Mijn <3 elijke dank Peter
@Levja. Superlief.
@Arjan. Mooie reactie.