“He, hou nou toch eens op met dat gestuiter!” schreeuwde Lida vanuit de strijkkkamer naar haar man. In mijn droom was ik haar man. Lida was lief en streng.
Ik was inderdaad met een stuiterbal aan het stuiteren. Ik stuiterde de bal op de houten vloer en ving hem dan vervolgens weer op. En dan nog een keer. De bal stuiterde weer en ik ving hem op. Het ging met speels gemak, maar de buurman was niet blij.
Lida vond het dus wel welletjes. Ze kwam de rommelige woonkamer in en greep de stuiterbal uit mijn handen.
“Moet dat nou al dat gestuiter?” vroeg Lida. Ik hield mijn schouders op en ging op de bank voetbal zitten kijken.
Beste DitisOokzo, welkom op 120w! We vinden het leuk dat je meeschrijft op onze site! Als je vragen of opmerkingen hebt horen we het graag. En vergeet niet dat je altijd in gesprek kunt gaan met je collegaschrijvers via de reactiepanelen.
Groeten en veel 120 woorden lees- en schrijfplezier gewenst!
De 120w-redactie