Dus begon ik spontaan te schrijven en spoot gewoon wat woorden in de lucht. God weet waar ik uit zou komen. Is dat dan gezond. Adhd of whatever? Geen idee eeddddceeccccwewccê. Maar nu wel even in de war de volgdende tekstt omderschrijven. Al kwispelend. Waar gaat het dan over. Als je hallucinrend zondercrichting letters in vuld. Is dat dan kunst. Of heb je gewoon last van ern hypo en moet je je eigenlijk eerst je suiker metrn? Weet ik veel? Ehhhhhhh
Watever. Zal ik dan toch maar insturen. Weerrty het effe niet meert zou die aankomen? Toch maar eerst even checken. Mrt mijn suikers. Komt ie. Punt uit. All you can ha e boy. Bon appetit baby. Fine. Go. A
« Een vogel in de tuin (1)
Schooievaart »
« Een vogel in de tuin (1) Schooievaart »
Communicatie, Maatschappij
Ik dacht heel even
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Mien of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
6 reacties
Reageren
« Een vogel in de tuin (1) Schooievaart »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Mijn allereerste 120 stukje geschreven onder invloed van een hypo. Te lage suiker. Wist niet eens meer dat ik hem ingezonden had. Ja, ergens heel ver weg, wist ik dat ik iets aan het schrijven was. Dat ik hem heb kunnen verzenden is een klein wonder. Of debacle zo u wil?
? ?
Na meten bleek ik op 2.4 te zitten. Oepssss … Maar nou gaat ie weer goed hoor. Zware tuinarbeid zonder voldoende koolhydraten ging er aan vooraf. Nergens goed voor, dat tuinieren. ?
Enfin. De laatste losse zinnen zijn notities van wat ik op de radio hoorde in mijn wegvagen. Fade away. Ik begrijp het als u niet kunt volgen. ?
Verzorg jezelf goed Mien
Ik dacht heel even aan een stukje Mien-humor die volkomen langs me heenging. Je toelichting maakt het wrang. Hartje, voor onder je riem.
Mien: ook in je miendere momenten blijf je herkenbaar in je eigen staccato spinsels.
Het móet er gewoon uit bij jou he?
Grappig dat je je het wegvagen weet te herinneren. Wijst op een geest die niet snel opgeeft, niet klein te krijgen is, onnavolgbaar eigenwijs en aanwezig.
@Allen:
Bedankt voor jullie reacties en bezorgdheid. Het krijgen van een hypo voor iemand die Diabetes Type 1 heeft hoeft niet perse een reden voor bezorgdheid te zijn. Het hoort nu eenmaal bij deze chronische aandoening. Sterker nog, het is belangrijk om af en toe een hypo (te lage suiker) te ervaren. Indien je al wat langer diabetes hebt kan namelijk de ‘hypo-gevoeligheid’, een belangrijke signaalfunctie, vervagen.
Enfin, om een lang verhaal kort te maken. Binnen 120 woorden zogezegd. Mijn hypo-gevoeligheid werkt nog steeds prima en heeft gelukkig geen impact op mijn karakter.
Zorg toch maar goed voor jezelf!