Het is vroeg in de morgen. Vandaag staat een museumbezoek op het programma. Istanbul Modern. De catalogus op internet toont een overzicht van niet bekende Turkse kunstenaars. Onuitspreekbare namen. Zowel van titels als van kunstenaars. Alsof ik digitaal in een regionaal Italiaans museum rondwaar, met anonieme locals. Het zijn stuk voor stuk barokke pompeuze schilderijen.
Het museum is nationalistisch getint en zwaar gesubsidieerd. Frappant is de gelijkenis van de kunstwerken met Europese kunstwerken uit eind negentiende eeuw. Mijn oog valt op een bijzonder schilderij. Vrij vertaald ‘De pilaveters’. Een van Gogh look-a-like, maar dan in vrolijke kleuren, wit, geel en oranje. Een toefje groen maakt het schilderij af. Geschilderd door Charles Atamian. Particulier bezit Erdogan. Wil ik dit wel zien?
Mien, je kunt het de kunstenaar niet kwalijk nemen, toch?
Ik zou niet durven. Charles is best oké, denk ik. Maar de rest van de collectie, daar heb ik toch echt mijn vraagtekens bij. Vandaar mijn retorisch slotvraag. ?
Goed stuk Mien. Kunst is denk ik nooit onafhankelijk.
@Mien, leuke discussie roept je stukje op, ik denk zelf dat kunst juist probeert de platte invloeden (politiek, macht) te vermijden, maar ook altijd in een context wordt gemaakt, en dus een reflectie is van de tijd waarin, de stemming waarin de kunstenaar verkeert. Aanrader in deze is de serie van Jeroen Krabbé over Picasso, die onlangs op tv was.
Verder, heel iets anders, vind ik dat je het weekwoord leuk gebruikt hebt.
Kunst is altijd onafhankelijk. Anders is het geen kunst maar een kunstje. De (uit)dragers van kunst zijn echter vaak verre van afhankelijk. Daar erdogan ik me wel eens aan. 😉
Aan het einde van de 18e eeuw formuleerde de filosoof Emanuel Kant het doel van kunst als ‘l’art pour l’art’. Deze beroemd geworden zin betekent dat kunst geen ander doel hoeft te hebben dan kunst te zijn. Oftewel; het gaat niet om de boodschap maar om de artistieke waarde van het kunstwerk.
Mocht je behoefte hebben om het gehele artikel te lezen: https://www.bibliotheek.nl/thema/design-en-kunst/kunst-en-maatschappij/kunst-en-de-politiek.html
Kunst raakt Kant noch wal. Helemaal gelijk Levja!
En toch … ergens raakt het. 😉
Het raakt mij hoe dan ook! De kunst an sich.
Niet het kunstje noch de (uit)dragers van de kunst. 🙂
@Mien: ik durf bijna te stellen dat ik leven zonder kunst geen leven vind. Helaas is ook kunst onder invloed van macht, geld en seks. In welke volgorde dan ook!
@Mien. Het belangrijkste is hoe je het ervaart, hoe het je boeit. Leuk dat retorische element.
Volgens mij heb je iets teveel Picasso geconsumeerd Levja. 🙂 🙂 🙂
Eens dat kunst behoord tot levenskunst. Ik adem het ook volledig in en uit.
Dit weekend nog even naar Boijmans. Laven aan surrealisme, zon en skyline.
Zien, voelen, ruiken, betasten, proeven, ervaren, ondergaan, uit leren, groeien. Heerlijk Han.
Maar dan wel neppers en bobo’s uitgezonderd. Hoewel? Zonder sommige mecenassen geen kunstaanschouwing en dus ook geen kunstbeschouwing.
@Mien: naar de tentoonstelling ‘gek’. Rotterdam is te gek. Helemaal mee eens. \o/
Hartje voor Pilaveters. Je zou het zelf willen schilderen.
De erfenis van Erdogan zal wellicht nog veelkleuriger worden dan ze al is Mien. Dieprood als je het mij vraagt. Goed stuk!
<3