Niettegenstaande het feit dat mijn bijdrages aan deze uitmuntende en tot creatieve uitspattingen uitdagende webstek, over het algemeen de afbeelding die -vormgegeven naar een ontwerp uit 1730 door Edward Scarlett- op een grafische wijze de graad van leesgemak de kleur laat aannemen van de bryophyta die ik vanuit mijn slaapkamer bezien aantref op de dakbedekking van de bergplaats voor bicyclettes van mijn geliefde, mijzelf en mijn grut, poog ik hierbij het leeshulpmiddel in iconische vorm de weerspiegeling te laten tonen van de ondergaande zon tijdens een broeierig zomerse avond, richting nacht, onwetend van de vernuftige algoritmes die aan de kleurstelling ten grondslag liggen. Pas na plaatsing van deze twee zinnen zal ik echter kunnen achterhalen of mijn missie geslaagd is.


Is deze missie voor jezelf of voor de lezers?
Vragen niet alle schrijvers zich dat af bij al hun stukken? 😉
Wellicht wel!