Vooral de foto met de half ontblote minister voor Ontwikkelingssamenwerking in een smoezelige hotelkamer, vergezeld door twee veel te jonge Filipijnse meisjes, vond gretig aftrek op de voorpagina’s van de ochtendkranten.
Hij was niet de enige van mijn klanten die de cameraploegen op het Binnenhof ontweek op weg naar een ingelaste spoedzitting van een kabinet dat al wankelde.
De inlichtingendiensten luisterden aandachtig naar mijn verhalen over Alina met de jadegroene ogen. Op haar rekening vonden ze dubieuze geldstromen naar een Russisch hackerscollectief.
’s Avonds werd Alina op Schiphol aangehouden, vlak voordat ze in een vliegtuig zou stappen naar een mild belastingklimaat.
Vandaag is het precies een jaar geleden. Terwijl ik languit op de bank lig, hoor ik de bel gaan.
@oh Robbedoes, en nog is er geen einde aan de ellende
Wat een ontwikkelingen allemaal, Robbedoes. Leuk!
En toch een Mata Hari, die Alina. Erg spannend stuk met een trillende cliffhanger.
Dank jullie wel. @Lisette, geen zorgen, het was DHL die sokken van Wehkamp kwam bezorgen 😉