Ik heb zo’n gruwelijke aan deftige mensen die naar een klassiek concert gaan, van doe eens iets geks, Perosi, om vervolgens midden op de trap te gaan lopen, om daarna uitgebreid het toegangskaartje vlak voor mijn neus te controleren, nee, eerst op te duikelen uit hun Sjaneltas, en dan zes keer checken, nadat ze hun armzalig Armani kokerbrilletje hebben opgezet, of ze voor de goede rij staan.
Nooit. Sterker nog, meestal is het ook de verkeerde loge. En ja, heel soms zie ik ze dan ook nog een etage lager zoeken. Gruwelijk. En ze zijn altijd te laat. Trekken dan een zakje pinda’s open. Echt. Nou dan krijg ik het op mijn nucleotiden hoor. Dan is de concertzaal te klein.
Hahaha: dan krijg ik het op mijn nucleotiden hoor!
Fantastisch.
Overigens ik zie deze types gaan, mooi detail: je Sjaneltas!
Mien, een aantal keer per jaar bezoek ik een concert in het Concertgebouw. Dit herken ik totaal niet.
Dat kan Ewald.
Mien: voor mensen die recht op hun doel afgaan kan het idd irritant zijn om onvermijdbaar showgedrag voor hun neus geplaatst te zien. Probeer het eens met een net geopend blikje cola op een lege maag.
Berdien, en dan heel hard hoesten, ja dat herken ik wel. Ook heel irritant. ?
Of een deftige mevrouw met een flinke hoest, die kost wat kost haar favoriete sopraan wil horen zingen. Stug volhoudt en dan toch maar (wijs) besluit om na een half uur de loge te verlaten, na irritante blikken van haar rijgenoten, naast, voor en achter haar. Knap dat je die zo lang kunt ontwijken, negeren. Respect voor de muziek. Ho maar?
Volgens mij ontbreekt in eerste zin het woord hekel
Verhip José, helemaal vergeten. Thanx.