Mevrouw Gea roert met haar knobbelige handen door de bak met onderdeeltjes.
Zeus en Jezus zitten bij haar, ze drinken een kopje koffie met eigengebakken spacecake.
Een beetje giechelig vraagt Jezus: ”Wat ga je vandaag weer eens maken, mevrouw Gea?“
De oude dame kijkt bedenkelijk, een beetje moe. “Ik weet het nog niet, jongens. Het lukt me niet zo goed meer, geloof ik.”
Ze haalt een handvol nucleotiden en koolstofatomen uit de bak, kneedt er wat mee en rolt de bal heen en weer. Pardoes laat ze de klont deeltjes in de afwasteil vol zee(p)sop vallen. “Ach toch, ik word zó onhandig!”.
Driehonderd en twintig miljard jaar later zit ik dit hier te schrijven.
Op deze plek op Gea’s Bol.

Grappig bedacht, Berdien.
Diepgang
Aha! Heet moeder Aarde Gea? Met plezier gelezen.
Alice: eigenlijk Gaia of Gaea (uit het Grieks).
Ze hebben het vast met een feestje gevierd, deze Big Bang in mensheid!
Leuk stukje Berdien
Ik zie het zo gebeuren, mooi geschreven