‘Kom je er nou nog uit?’
‘Ik ben ziek…’
Bas trekt een zielig gezicht en kucht overdreven. Argwanend legt moeder haar hand op zijn koele wang.
‘Ik zie het al: een typisch gevalletje ‘Malinger’. Dat is niet zo mooi; ik ga meteen 112 bellen.’
Bas vliegt overeind. ‘Is het zo erg?’
‘Reken maar. Als de ambulance hier is, krijg je direct een infuus en ook zal men wat buisjes bloed afnemen. In het ziekenhuis zullen er nare onderzoeken volgen en als het tegen zit, moet de hele ‘Malinger’ uit je buik worden verwijderd.’
Nu trekt Bas wél wit weg.
‘Blijf lekker liggen, dan ga ik bellen!’
‘Wacht mam, ik ga toch maar naar school, ik voel me ineens veel beter…’


Hé! Je kent de kneepjes van het vak. 🙂 Haha: overdrijving werkt vaak erg goed. 🙂
Wie neemt wie nu in de maling? Superbe Irma.
Alleen de titel had wat scherper gekund. 😉
Die kleine bedriegertjes he! Hebben we vroeger niet allemaal weleens mbv moeder gespijbeld, was lekker hoor, kan ik me nog wel herinneren!
Heerlijk herkenbaar! Doet me denken aan de zoon van vrienden. Hij deed ook zo zijn best om ziek te zijn, totdat zijn zusje zei: Laat maar Rick, het is zaterdag.”
Heb dit vroeger één keer geprobeerd, echt niet vakkundig, toch gelukt: moeders hé…
De bedrieger bedrogen. Leuk verhasl, Irma.
Hartje.
Een typisch gevalletje ‘Malinger’. Leuk.
Geweldig leuk gevonden Irma