Het is laat, het verhoor loopt moeizaam en dat uitgerekend op de verjaardag van mijn vrouw.
De verdachte verklaart zich niets te kunnen herinneren.
Tijd voor een break.
De arrestant vraagt een saffie, ik stop de opnamen en mijn collega haalt koffie.
Onopvallend schuif ik de man een briefje en mijn telefoon toe, afwachtend trommel ik met mijn vingers.
Hij belt: ‘hé gabber, heb jij nog snuffelhandel? Ik zit hier met een juut en hij mot voor een habbekrats een oks voor zijn mokkel.’
Onverschillig kijkt hij op, ‘een meier dan heb je een goeie, niet zo’n aggenebbish ding.’
Ik knik en grijp mijn telefoon.
Mijn collega komt binnen, ik start de opnameapparatuur en we gaan verder met het verhoor.


Beste Angelique Kandiltsios, welkom op 120w! We vinden het leuk dat je meeschrijft op onze site! Als je vragen of opmerkingen hebt horen we het graag. En vergeet niet dat je altijd in gesprek kunt gaan met je collegaschrijvers via de reactiepanelen.
Groeten en veel 120 woorden lees- en schrijfplezier gewenst!
De 120w-redactie