Henk is al jaren onze vaste klusjesman. Ooit verzuchtte ik bij Elise, zijn vrouw en een goede vriendin van mij, dat ik veel klussen te doen had, maar geen klusser kende. Haar ogen gingen twinkelen: daags ervoor had Henk besloten zijn handige handen te gaan verzilveren in een klussenbedrijfje.
Hij kan echt alles: legt een nieuwe laminaatvloer, verft de keukenmuren, repareert ons bed, en snoeit in de tuin.
Onlangs moest hij paperassen van een overleden oom ordenen. En wat blijkt? Henk en zijn oom zijn verre nazaten van Hendrik Kuijter, die in de achttiende eeuw werkte als meester vijzelaar. Hij knapte de Vrouwentoren in Gouda op.
De appel is dus na eeuwen nog steeds niet ver van de boom gevallen.
Heerlijk om zo’n klusjesman te hebben! En dan nog wel uit een familie van vijzelaars. 🙂
Bijzondere invalshoek.
@Nel, gouden handen zijn goud waard!
@Levja, het begint allemaal bij Wikipedia, en ineens is er een verhaal….
Leuk stukje geschiedkunde. Met de nadruk op geschiede. 😉
@Lisette. Mooie ode aan een klusjesman!
Leuk Lisette. Gelijk nagelezen Hendrik Kuijter!
@Han, een verdiende eer
@Marie, ja, ik ken mijn klassiekers?
Nu begrijp ik eindelijk wat het betekent om je kennis wat op te vijzelen! Super leuk. Hart!
@Simone, jouw reactie vind ik eigenlijk ook een hartje waard, jammer dat het geen 120 woorden zijn ?
Een mooi rond verhaal. En een buurman om te vriend te houden!
@Alice, dank, en met die klus heb ik totaal geen moeite!