Ik stond oog in oog met haar op de stoep voor mijn huis. Als ik mijn ferme gehaaste pas niet ingehouden had, waren we tegen elkaar aangelopen. Mijn voordeur stond nog open. Er was verder niemand op straat, alleen wij. Ik greep haar en sleurde haar mee naar binnen. De oude draak was zo verrast dat ze vergat te schreeuwen. Eenmaal binnen keek ze me aan en zei: “ben je nou helemaal mesjogge geworden, mafketel, etterlijer”. “Kanes! Takkewijf!”, schreeuwde ik woedend. Ik opende de witte kelderdeur en gooide haar de trap af. Ze bleef schreeuwen, maar de deur ging dicht.
Nu, tien jaar later, heb ik nog steeds hele leuke buren. De kelderdeur is op slot en blijft op slot.


Beste wgroninger, welkom op 120w! We vinden het leuk dat je meeschrijft op onze site! Als je vragen of opmerkingen hebt horen we het graag. En vergeet niet dat je altijd in gesprek kunt gaan met je collegaschrijvers via de reactiepanelen.
Groeten en veel 120 woorden lees- en schrijfplezier gewenst!
De 120w-redactie