Terwijl ik van mijn apehaar genoot, leek alles appie kim. Tot het moment dat daar een bekakte bollebof langs kwam banjeren. Die hufter had het lef mij vuig aan te kijken; of ik een temeier zou zijn! ‘Heppie ook een saffie?’, vroeg de gozer. Een saffie? Een klap op z’n tokus kon hij krijgen! ‘Opduvelen!’, beet ik ‘m toe. Maar hij wilde niet luisteren.
Snel heb ik gebeld met een penoze, wiens telefoonnummer in het geheugen stond. Nét boven het nummer van de lokale buurtsmeris staat hij in m’n mobiel. Drie minuten wachten bleek genoeg. Mijn mattie benaderde die gozer van achteren; diens honkbalknuppel in zijn ijzersterke knoesten. Eén geweldige klap was voldoende. Zo zie je maar; roken is dodelijk!
Recente reacties