‘Breakie, breakie. Kom er maar uit.’
Ik rij naast mijn beste vriend. Hij heeft een veilingkist voorop zijn fiets gemonteerd. Daarin staat zijn 27MC radiozender. Een bakkie in een bakkie.
‘Is er iemand staande bij?’
We zijn wetsovertreders. Althans, hij echt. Een zendamateur.
‘Hallo, hier Ketelbinkie. Ik ontvang u kamerbreed,’ knarst er uit de luidspreker.
Door de spoelantenne extra te omwikkelen is het hem gelukt een groot bereik te hebben.
‘Hee Ketelbink, ook hier volle bak. Nog last van Witte Duiven?’
‘Pas maar op Tokkel, het is weer volop Code Rood.’
Daar hoopten we op. Politie met peilwagens en wij op de fiets.
Mijn vriend Tokkelgast kwebbelt maar door en door.
En ik zwijg naast hem. Trots als een pauw.


Hadeke, je geeft de 27mc-sfeer perfect weer. Ik heb ze ook gekend in de jaren zeventig en tachtig , de 27mc-jongens en meisjes en heb hun passie nooit begrepen en kunnen delen. Mijn gedachte was altijd: jongens, er is tegenwoordig toch telefoon, bel elkaar gewoon.
Mooi weer gegeven, vrachtwagenchauffeurs hebben toch ook een bakkie?
@Ewald eerlijk gezegd heb ik de lol ook nooit echt kunnen vatten. 🙂
@marie Dank en ja, klopt.
Prachtig. Door je woordgebruik leef ik mee. Ik word er blij van.
@Alice: blij worden vind ik een mooi compliment
Een wereldje op zich!
En een werelds gevoel. 🙂