Waarom Plato stookt in ons huwelijk, is mij een raadsel. Ziet hij mij als een infiltrante?
Ik, Xantippe, Socrates’ echtgenote?
Gisteravond heb ik tegen mijn zin aan de deur geluisterd. Socrates heeft altijd beweerd dat hij liever een dief heeft aan zijn klink dan een luistervink. Ik wil zo graag mijn grote lief weer begrijpen. Waarom stelt hij mijn geduld zo op de proef?
Vannacht tijdens het bedrijven van de liefde heb ik het hem gevraagd. Socrates, als altijd zo meegaand. Bij het voorspel. Hij laat mij helemaal in de sfeer komen. Geestelijk en vooral lichamelijk. Geen handeling is hem te veel. Zijn antwoord op mijn vraag is een innige tongzoen.
En nu zet Alcibiades hem ook tegen mij op.

En … de song https://www.youtube.com/watch?v=rT-FoZt95D4
En hier twijfel ik weer zo over te veel of teveel! Help!
Levja, ik zou zeggen: te veel. Teveel, alleen als het een zelfstandig naamwoord betreft. Het teveel aan handelingen…
Levja, is het niet mooier en consequenter, het hele stukje in de eerste- dan wel de derde persoon enkelvoud te schrijven i.p.v. steeds te switchen tussen mij en zij?
@Ewald: Ja, toch te veel in dit geval, hè? Dacht ik dus ook, maar dan gaat Google het rood onderstrepen. En dan wordt het rood voor mijn ogen …
Dit zegt Onze Taal:
https://onzetaal.nl/taaladvies/teveel-te-veel
Snap wat je bedoelt @Ewald. Ik zag dit even als een rustpuntje. Voordat de Xantippe wordt zoals omschreven. Maar dank je voor het meedenken. Ik denk ook na.
Levja, misschien een idee om dan van wat witregels gebruik te maken?
Wordt spannend …
@Ewald: zo beter, zie volgende reactie …
Waarom Plato stookt in ons huwelijk, is mij een raadsel. Ziet hij mij als een infiltrant? Ik, Xantippe, zijn echtgenote?
Gisteravond heb ik tegen mijn zin aan de deur geluisterd. Socrates heeft altijd beweerd dat hij liever een dief heeft aan zijn klink dan een luistervink. Ik wil zo graag mijn grote lief weer begrijpen. Waarom stelt hij mijn geduld zo op de proef?
Vannacht tijdens het bedrijven van de liefde heb ik het hem gevraagd. Socrates, als altijd zo indulgent. Bij het voorspel. Hij laat mij helemaal in de sfeer komen. Geestelijk en vooral lichamelijk. Geen handeling is hem te veel. Zijn antwoord op mijn vraag is een innige tongzoen.
En nu zet Alcibiades hem ook tegen mij op.
@Hendrik: Wie weet? Zal de geschiedenis zich herhalen?
Wat mij betreft veel sterker; ik zou hem zo plaatsen.
Wel een beetje moeite met ‘indulgent’. Naar mijn idee zal 98 % van de lezers (waaronder ikzelf) dat woord moeten opzoeken. Waarom niet ‘lankmoedig’? Een schitterend Nederlands woord…
@Ewald: Dank je. Ik ga deze inderdaad zo plaatsen. Maar indulgent laat ik staan. Vind ik zo passen in deze (vergane) sfeer. En wat kost tegenwoordig opzoeken aan tijd? Toen wel, nu met een tip of the finger … Willen we echt alles voorgeschoteld krijgen?
Levja, we hoeven zeker niet alles voorgeschoteld te krijgen maar indulgent is feitelijk een Frans woord en als er een goed Nederlands woord voorhanden is, zou ik persoonlijk daarvoor kiezen. Het is en blijft jouw stukje, dus alle respect voor jouw uiteindelijke keuze.
@Ewald: Volgens mij eerder Engels. Is het in het Frans niet Indulgence?
Maar ik ga er meegaand van maken. Vind ik passen in deze sfeer.
Levja, even opgezocht. In het Frans: indulgent. Engels: indulgent. Latijn: indulgent. Oorspronkelijk zal het dus uit het Latijn komen. In het Duits: nachsichtig. Die Duitsers toch…
Laat het lekker bij indulgent. Hebben we dankzij jou weer een woord geleerd!
p.s. @Levja, leuk dat dit weekthema jou zo pakt.
@Ewald. Zo zie je maar. Nee, ik houd het op meegaand. Maar indulgent vind ik een prachtig woord. En wie wil leren, leert toch wel is mijn standpunt. Hier of waar dan ook.
Ja, ik las al op heel jonge leeftijd de Griekse mythen en sagen. Na de sprookjes waar ik ook zo dol op was. Op school heeft men zich vaak over mij verbaasd. Erna ook nog 😉
Levja, laten wij tot op hoge leeftijd blijven leren van elkaar, ons verbazen over elkaar (en over onszelf) en vooral ook genieten met en van elkaar.
@Ewald: amen
@Levja. Weer een leuke uitbreiding van het verhaal. Dit vind ik wat onduidelijk: Waarom Plato stookt in ons huwelijk, is mij een raadsel. Ziet hij mij als een infiltrant? Ik, Xantippe, zijn echtgenote?
Is Xantippe de echtgenote van Plato? Als ik dat zo lees…
@Han: voor jouw gemoedstoestand zo beter? Ik ken de verhalen nu eenmaal van Socrates en Xantippe, dus dan kijk ik daaroverheen.
@Levja. Niet voor mijn gemoedstoestand, hoor. Maar voor de onwetende lezer is het nu duidelijk!
@Han: zie titel 😉
@Levja. Ik had ‘m wel door hoor!
die jaloerse filosofen!
@José: niet alleen bij filosofen.