Het bezoek aan de rozenkwekerij beroert haar intens.
De verfijnde kleuren, van diep rood, naar meerkleurige rozen. De kroonbladeren bij het hart wat donkerder rood-oranje tot aan de randen lichtgeel-oranje. Rozen in volle bloei, die met hun geuren betoveren.
De rozenkweker zegt haar, hem alles te mogen vragen. Er bestaat voor haar geen beroepsgeheim!
Zijzelf is een sierlijk ree in haar bewegingen, haar jurk als de dwarrelende bloesem van een Prunus in lentetooi, roze-lila met blauw dooraderde tule, over een diep koningsblauwe onderrok. Het donkerblauwe jasje losjes om haar schouders gedrapeerd.
De man is zichtbaar in de ban van deze veelkleurige elegante vrouw.
Zij legt hem uit, dat zijn werkwijze middeleeuws is, namelijk: Quodlibet.
Vol verbazing kijkt hij haar na!

@Marie: je HP intrigeert me. Is het een vrouw die uit de middeleeuwen komt? Om te constateren dat de werkwijzen van moderne rozenkwekers onveranderd gebleven zijn?
Leuk dat het die indruk bij je wekt Nele!
Nee, het is een flamboyante dame, die zonder dat ze hetzelf in de gaten heeft, mensen om haar vinger windt.
Zij is van de huidige tijd. En over dat rozen kweken, er is wel degelijk veel veranderd, sedert de ME!
Ik bedoel te zeggen, dat zij alle vragen kan stellen ,die ze wil: quodlibet methode van de ME.
Leuk dat je mijn tekst gelezen hebt en je hebt me aan het lachen gebracht!
Dat van die vissen vangen komt nog een andere keer!
Heel mooi en kleurrijk verhaal, Marie. Zintuigelijk geschreven.
Dank je Nel, voor je mooi gekozen woorden voor mijn tekst!
Een bijzondere sfeer kweek je altijd Marie.
mooi poëtisch Marie.
Dank je Levja, dat probeer ik ook. Wat fijn dat het ook overkomt op jou.
Dank je José, het vloog zo uit mijn pen. Je wordt hier zo leuk gestimuleerd door de wekelijkse opdrachten met alle reacties. Ik word er helemaal vrolijk van!