Angstzweet breekt me uit. Vol met twijfel ijsbeer ik over de lange gangen. Elke 5 minuten controlerend aan de computer. Het staat er echt. Wat te doen? Is dit het? Niemand heeft nog iets geschreven. Zit iedereen te wachten op niets?
Geen thema. GEEN THEMA!
Maar geen thema is toch ook een thema en als geen thema toch een thema is hoe kan ik dan over het thema geen thema schrijven waar ook nog het thema in voorkomt.
In de war.
Ik begin te rennen. Struikel over woorden. Raak vreselijk touwloos in de knoop.
Boterhammen zonder ham, onzichtbare vlekken, zwijgende gesprekken, stilstaande linksdraaiende yoghurt.
Ik word gek. Honderdtwintig woorden zonder thema. Honderdtwintig woorden zonder woorden zou nog veel lastiger zijn.


Soms zeggen juist de verhalen zonder woorden veel.
120 themaloze woorden 😀 mooi gedaan
Zonder lid- en scheldwoorden, ondanks twijfel, verwarring en boosheid. Sterk.
Geweldig!
Dat “geen thema” levert dan toch maar dit sterke stukje op.
Nice ? (Met een hartje.)
Ik voel helemaal met je mee ?. Je hebt met sterke stem de worsteling mooi verwoord.