Vermoeid kijkt N’golo om zich heen.
Dagenlang heeft hij al niets meer gegeten of gedronken.
Toch heeft hij een fijne glimlach om zijn mond.
Wat had hij een gekke droom vannacht.
Hij droomde over een plek waar er zo veel voedsel was dat men het overschot gewoon moest weggooien.
Iedereen was er ook met eten bezig en de mensen spraken er een rare taal.
Een gek woord dat hij zich nog herinnert is cuisson.
Dan kijkt N’golo naar zijn moeder.
Hoewel ze drie dagen geleden overleden is, praat hij nog altijd met haar.
Zou het niet leuk zijn mama, als zo een plaats echt zou bestaan.



Beste Alain De Lannoy, welkom op 120w! We vinden het leuk dat je meeschrijft op onze site! Als je vragen of opmerkingen hebt horen we het graag. En vergeet niet dat je altijd in gesprek kunt gaan met je collegaschrijvers via de reactiepanelen.
Groeten en veel 120 woorden lees- en schrijfplezier gewenst!
De 120w-redactie