Steeds kleiner wordt zijn gestalte. Dit is definitief, terugkeren zal hij niet meer. Geheel op eigen kracht zal zij haar weg moeten vinden. Ze kijkt naar het stro in de schaapskooi. Was zij de afgelopen jaren niet meer geweest dan een stropop die zich willoos liet meevoeren? Ze heeft zelfs de moed niet gehad in het veld te staan om de vogels af te schrikken. De schade is groot: haar vruchten zijn aangevreten en zij heeft het zomaar laten gebeuren.
Langzaam loopt ze naar buiten; haar stramme botten kreunen. Haar bagage laat ze achter. Het licht gloort. Heel voorzichtig probeert ze te huppelen. Het voelt licht en vrij. Ze maakt een sprongetje. Even is ze weer het meisje van toen.
@Nel: Heel mooi vervolg en zo overvloeiend in het schrijfthema. Prachtig.
Al weet ik nog niet wie “Hij” is (de eerste of de tweede) maar ze is er van af. Dat telt. (Ze was immers bij beiden niet gelukkig.)
@Nel. Mooi beschreven vervolg!
Levja, dank je wel voor je mooie woorden! Ik was eigenlijk niet van plan om deel 4 te schrijven, maar het werd me in de schoot geworpen door het themawoord. Eigenlijk was mijn plan een rustpauze in te lassen.
Anoniem= Nel
@Nel: juist dan (mijn ervaring) is de spontane ingeving zo puur.
Ingrid, dit stukje sluit direct asn bij deel 3.
Het gaat om de tweede man die haar teveel claimde met zijn warmte.
Dank voor je reactie.
Han, hartelijk dank voor je positieve reactie!
Dat klopt helemaal, Levja. Ik schreef eerste versie in vijf minuten.
Het moest eruit 🙂
@Nel: awel, ‘die rustpauzes inlassen’, dat ken ik ook. (Misschien raken wij hier nooit meer weg.)
@Nel: voel je vrij! Voor jezelf. Je bent niemand uitleg verschuldigd.
Mooi vervolg, Nel!
Prachtig.
@Nel: het themawoord zo in je verhalenserie passen, dat is wel een talent hoor! Temeer daar je het zelf kennelijk erg gemakkelijk vindt, dan zit je echt middenin je talenten te roeren!
Het woord ‘stropop’ past inderdaad perfect in je serie. Knap gedaan!
Alice, Marlies
Bedankt voor de complimenten.
Katie,
Dank!
Lisette,
een bijzondere opsteker voor mij. Ik twijfelde aan mijn kunnen, omdat ik steeds vastloop in een langer verhaal. (Ik ben een tijdje geleden een schrijfcursus begonnen en de feedback is niet mals, vernietigend zelfs.)
mooi Nel, de kracht blijven hervinden!
Dank je wel, José.