Gerard laat zich sinds een aantal jaar Reiki noemen. Vanaf het moment dat hij deze naam aannam doet hij op elke koude dag een zonnegroet vanuit zijn achtertuin, op de yoga-mat van zijn vrouw.
Gisteren was het negentien graden en deed hij een zonnegroet. Vandaag sneeuwt het. Reiki loopt schreeuwend door zijn achtertuin. Hij kan geen zonnegroet doen, want zijn matje schuilt onder de vastgevroren sneeuw. ‘Geef me de zon!’ roept hij. ‘Zon!’
‘Hou je smoel Gerard!’ roept zijn buurman. ‘Het is half zeven.’
‘Maar de zon schijnt niet en mijn mat is weg.’
‘Dan groet je een keer niet.’
‘Ja, dat kan ook,’ zegt Reiki, en hij wordt weer Gerard. Zijn buurman sluit zijn raam en gaat weer slapen.

Steengoed
Ik krijg hier een grote grijns van.
Leuk!
Leve de nuchtere buurman. Erg geestig!
Haha, heerlijke nuchterheid.