Het stel loopt door de duinen onder de brandende zon. Genietend kijken ze om zich heen.
Hij wijst in de lucht. ‘Een boomvalk!’
Zij ziet wat op de grond. ‘Zag je dat? Een zandloopkever.’
Langzaam naderen ze het strand.
‘Vreemde wolk,’ zegt zij.
Hij knikt. ‘Alsof er een liniaal langs is gelegd.’
Ze gaan het strand op. Voor hen is de lucht nog blauw. De wind steekt op. Ze doen hun jack aan. Plots slaat de regen tegen hun plastic rug en blote kuiten. Bibberend haasten ze zich naar de strandtent, waar ze een warme drank bestellen.
‘Occlusie,’ zegt de barman.
‘Aha!’ zegt zij.
‘Wat is een occlusie?’ vraagt hij als ze zitten.
‘Geen idee.’
Ze barsten in lachen uit.


Occlusie is een lokale lekkernij; een warm stranddrankje. Hoort iedereen te weten ☺
Bij een Occlusie hoort volgens mij, naast de ijsblokjes met anijssterretjes en het obligate stenen rietje ook een lekkere watervlooien-burger, de nieuwe variant van de fish-burger en de betere opvolger van de maden-burger. Horen we nu ook al allemaal te weten. (En te eten?! 😉 )
Alsof ik stiekem achter ze aan loop en schuil achter hun plastic rug. Leuk!
Wat een heerlijk vrolijk verhaaltje. Lekkere zomerzotheid.
Dank jullie wel! Ha ha, @Ewald, occlusie een warme stranddrankje! En dan die hapjes erbij van @Nele! @Alice, ik zou niet achter hun ruggen schuilen, waar daar komt juist de regen tegenaan! @Levja, zonder het woord occlusie echt gebeurd. Brrr, zo koud en nat opeens!
De vakantiestemming blijft erin!
Heerlijk stukje om vrolijk van te worden, Marlies.
<3
@Katie en @Nel, dank jullie wel.
Mooi stukje!
Gr.+<3,
Chris
Dank je, Chris.
Zuster Vaz Nunes,
Die barman is wel trots op zijn eigen twist aan een Ierse koffie!
@Broeder Vork, Ha ha.
Mooi stukje Marlies, heel naturel verteld!