Paul dekt s’ avonds nog altijd tafels en Mark groet nog iedere morgen. Paul werkt nu in een restaurant en Mark is thuisblijfman gebleven. Mark wordt nu psychotisch van amorf drijvend nepdierenvoedsel en Paul heeft een fobie van mannen met een voorliefde voor geruite petjes ontwikkeld.
Paul had een vlieg in zijn oog en zag de goudvis per abuis aan voor een pet. De goudvis ging de pijp onmiddellijk uit.
Paul kocht een plastieken alternatief. Mark, verdrietig, wrokkig en tegelijk ontroostbaar, gruwde zo erg van de plastic-vis met het bijhorende stelletje nep-amoeben dat hij ook begon te gruwen van zijn lief.
Dag vreselijke vissen-moordenaar-van-mij op mijn mooie rode ex-fiets, schreeuwde Mark op de dag dat Paul hem voor altijd verliet.
Een geweldig vervolg! De laatste zin is een uitsmijter.
Terwijl het best triest is, groeit de glimlach steeds groter.
Vondsten van zinnen.
Ploem ploem 🙂
Hartje. Leuk om Paul en Mark eens samen te zien, al is het maar voor even.
Beiden hebben een trauma overgehouden aan de relatie. Triest.
@Katie: misschien moet er nog een vervolg komen.
Leuk, hoe jammer het ook is als een langdurige relatie voorbij is, ik kan om jouw bewoordingen lachen.