‘Wat doe jij?’ vraagt kleine Pieter.
‘Dat zie je toch,’ antwoordt buurman ongeduldig.
Ook Sam en Stef komen een kijkje nemen.
‘Wat doet buurman?’ vraagt Sam.
‘Dat zie je toch,’ herhaalt Pieter.
‘Gloeiende, gloeiende!’ brult buurman onverwachts, terwijl hij zijn duim in zijn mond stopt.
‘Mama, de buurman duimt nog!’ gilt Stef.
Mama rent naar buiten, in haar kielzog een luid keffende Fik. Enthousiast springt Fik tegen de buurman op, die van schrik de doos uit zijn andere hand laat vallen. Alle spijkers belanden tussen de struiken.
‘Wat doe je, buurman?’ vraagt moeder.
Buurman ontploft bijna. ‘Dat zie je toch!’
Mama kijkt verbaasd naar de chaos van hout, hamer en spijkers.
‘Ik probéer een schutting te bouwen. Een heel hoge.’


Treffend @Irma. Goed je weer te “zien.” Heb je gemist!
Dank je wel, Levja, voor je compliment en het warme welkom. Goed te weten ‘gemist te worden’. Maar mijn afwezigheid had een fijne reden: vakantie gevierd. Nu weer helemaal present 😉
Blij om te lezen dat je lekker vakantie hebt gevierd @Irma. Zijn de mei-weken heerlijk voor.
@Irma, heel leuk! Hartje.
Heel leuk stukje, Irma! Ik kan de onmacht van buurman voelen. <3
Leuk geschreven Irma, heerlijk hoe die kinderen zo lekker ‘down to earth’ zijn en gewoon vragen en zeggen wat ze denken. Straks stellen ze hun vragen gewoon bij de geluiden die ze door de schutting heen horen.
Beste Irma,
Mooi stukje. Het contrast in beleving tussen buurman en kinderen geeft een komisch effect.
Gr. + hartje,
Chris
Grappig geschreven!
Dank jullie wel voor de leuke reacties @Han, Marlies, Nyceway, Chris, Jessy!
Ik zie de situatie zich voor m’n ogen afspelen, Irma ☺
Buurman wil blijkbaar wat afstand nemen van de buren…
Wat een grappig verhaaltje. Je weet het plaatje mooi te schetsen. Het commentaar van kleine Pieter op de vraag van de twee andere jochies vind ik top: ‘Dat zie je toch’ (zo’n mooi klein wijsneusje)
Grappige en levensechte scène, Irma.
Hartje
hilarisch!