Tenger als een pop naakte ze zich languit op het zijden bloembed, uitgekleed en gestreeld door zijn spiegelende ogen. Ogen liegen niet, die etalages van de ziel. Ze zag hem begeren. Ze voelde zich al gestreeld. Haar imago schudde ze ver voor zich uit. Met een dwingende knijptang van zachte woorden en opwindende strelingen stripte hij haar langzaam uit haar harnas. Ze stribbelde tegen hem aan. Dan omwikkelde de man zijn liefde zorgvuldig met een legioen nachtzoenen waarna wijs- en middelvinger op hun toppen de kippenvelhuid als een archivaris bewandelden, savoureerden. Een duim versperde de doorgang bij de lies. Hij legde één vinger op de lippen, toe! Sssst! Gespreide vingers ontknoopten haar, golf na golf, pijnloos, geduldig verwennend.
Hij bewonderde.

~zien begeren is doen begeren ~
De sneeuw heeft je opgewarmd …
120 mooie woorden. ‘Ze stribbelde tegen hem aan’ vind ik de mooiste zin in dit verhaal.
Ik vind dit mooi. Een vermenging van oud en nieuw. Zo leest het.
Prachtig geschreven, Buitenboek!
<3
mooie erotische vertelling