Vrijdagavond, Hotel BELvue. Clara boekt suite 309. Receptioniste Viviane glimlacht. Wout pruilt: een tweepersoonsbed! Hiervoor is hij te groot. Clara belooft haar zoon een compensatie. Bij het ontbijt storen anderen zich aan hun uitgelaten gedrag.
Dan melden Rosina en George, beiden een vingerknip voorbij de tachtig, zich voor 309. Vivianes nekharen gaan rechtstaan door de gloed in Rosina’s ogen. Het koppel lijkt ’s anderendaags 30 jaar jonger!
De volgende nacht blijft 309 leeg. ‘s Ochtends smeult de haard.
Maandagnacht bezoeken dieven etage 3. Agenten melden dat enkel kamer 309 onaangeroerd bleef.
Dinsdag, Viviane tintelt. Een statige, oude man glimlacht innemend. Zijn lange, witte baard accentueert mystiek. Vannacht is suite 309 voor Merlijn en Viviane.
Een legioen sterretjes verbrijzelt het raam.

Sjiek en zeer mysterieus. 🙂
Erg mysterieus. Eerlijk gezegd begrijp ik er niets van. Wie is nou opeens die Merlijn. O, wacht. Merlijn=George=een tovenaar?
Dat de sterretjes maar koninklijk blijken. Wordt er nieuwe geschiedenis geschreven. Saluti.
Ben wel benieuwd of je 309 bewust hebt gekozen b b. Ik denk het wel.
Verjongen of het eeuwige leven. Je hebt weer een stukje gebrouwen dat blijft na pruttelen. Espresso …
Wel handig zo’n kamer 309 die je een stukje verder helpt. Die Viviane heeft de boel goed geobserveerd en dan samen met Merlijn, dan moeten haar dromen zeker waar gaan worden. Interessant stukje, Buitenboek.
@buitenboek. Leuk, maar zo mysterieus dat ik het niet snap; kan aan mij liggen natuurlijk.
‘nekharen gaan rechtstaan’. De uitdrukking is: de nekharen gaan (recht) overeind staan.
@Han, ik snap het ook niet.
@Marlies. Oh, ik dacht dat het aan mij lag.
Lief Buitenboek,
Vandaag las ik van een hotel met een kamer op de derde etage. Kamer 309. Daar zou ik graag eens overnachten…
Snap het ook niet helemaal en weet niet of me dat irriteert of intrigeert. Een hartje voor de gezaaide twijfel 😉