Ze staat op het bovendek van de veerboot. Het is prachtig weer, maar venijnig koud. Weggedoken in haar wollen sjaal leunt ze tegen de reling. Ze ademt diep de zilte zeelucht in. De haven verdwijnt langzaam uit beeld. De zon staat laag aan de blauwe lucht, het water schittert. De brede vaargeul meandert door het beeld van drooggevallen zandbanken. Een klipperaak passeert, de rode en groene boeien dansen op de golven. Boven haar hoofd cirkelen krijsend wat meeuwen rond.
In de verte doemen de eilanden op, de karakteristieke vuurtorens steken prachtig tegen de horizon af. De scheepshoorn klinkt indringend als ze de haven nabij het historische dorpje naderen.
Ze schrikt wakker op de comfortabele bank op driehoog achter in Rotterdam.
« Vluchtgevaar
gedachtestroom »
« Vluchtgevaar gedachtestroom »
Mensen, Natuur
Terug naar de kust
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Martina of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
8 reacties
Reageren
« Vluchtgevaar gedachtestroom »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Heel mooi en beeldend geschreven, Martina.
Verrassend slot 🙂
Hartje
Een echte Martina…
Mooie beschrijving van een stukje natuur en een verrassend einde. Met plezier gelezen.
~voelbaar~
Een mooie droom Martina!
Prachtig, Martina, je nam me even mee…
Fijn om te horen, bedankt allemaal! ?
Zuster Martina,
Even stond ik weer op het veerpontje tussen Dussen en Sprang-Capelle.