Chocoladebollen na een aanvaring met zijn nieuwe baas. Zakken chips verzachtten de ruzies met vrouw numero drie. Sigaretten en rode wijn kalmeerden de eeuwige onrust in zijn hoofd. Kronkelend als een professioneel acrobaat ging Albert door het leven, maar om de verkalking in de bocht van zijn kransslagader kon hij niet heen. Op de intensive care van het Meander Medisch Centrum kwam hij weer langzaam bij en luisterde naar het oordeel van de arts. ‘U hebt geluk gehad, meneer Van Dijk, met een streng dieet en een intensief beweegprogramma kunt u uw kleinkinderen nog gewoon zien opgroeien.’ Kreunend draaide Albert van Dijk zich op z’n zij en dacht aan een lekkere slagroomtaart. ‘Trek de stekker er dan maar uit, dokter.’
« Toetsmoment
Terug naar de kust »
« Toetsmoment Terug naar de kust »
Eten & drinken, Fictie, Maatschappij, Mensen
Vluchtgevaar
Waarderen en delen
Waardeer je dit stukje van Matthijs Zantinga of juist niet? Geef hieronder een 
en/of deel het met anderen!
- Waardeer je dit stukje? Geef een hartje!
soortgelijke stukjes
12 reacties
Reageren
« Toetsmoment Terug naar de kust »
Welkom, gast!
- Log in of registreer om toegang te krijgen tot alle functies (zie hier voor meer informatie).
Hè bah, Matthijs. Net nu ik de diagnose aderverkalking in de benen heb gehad, kom jij met dit stukje. Desalniettemin mijn waardering ☺
Tragiek in optima forma.
<3
Originele invulling van het thema, Matthijs. Je hebt een sterk stukje geschreven. Ten onder aan suikerverslaving.
Sterk
@M.Z.: over iemand die meer van eten dan van mensen houdt. Komt helaas meer en meer voor.
Bedankt voor jullie leuke reacties! En Ewald: inderdaad een ongelukkig moment ja. Hopelijk gaat het met jou echter een stuk beter dan met Albert en uiteraard dank voor je waardering 😉
Wow, wat een wending!
Albert heeft maar weinig ruggengraat.
Mooi geschreven Matthijs
Erg leuk! Zak chips laat ik vanavond maar even in de kast liggen 😉
De keuze van een aartsperssimist!
Maar als 1e opwelling realistisch.
Gezellig stukje, goed neergezet.
Met vriendelijke groet + hartje,
Chris
Broeder Zantinga,
Heftig verhaal. De hoofdpersoon maalt er nog niet om wat hij echt wil.
Dank jullie, Irma, Katie en Martina. En een chippie af en toe moet kunnen toch 😉
Chris en VmetdeVork, bedankt. Nee, de hoofdpersoon straalt niet echt van levensvreugde hehe 🙂