In de trein zit een mijnheer tegenover me.
Hij rookt zó erg dat de zuurstof in de coupé rap wordt vervangen door nicotinedamp. Ik erger me er dood aan.
Ten eerste mag je niet roken in de trein.
Ten tweede is dit een stiltecoupé.
Dat zou een drogreden zijn, ware het niet dat de roker luid in zijn mobiele telefoon spreekt en zo nu en dan luid lacht.
Bovendien zijn mijn medereiziger en ik de enige passagiers in de trein daar ik, buiten mezelf en deze man, niemand in zag stappen wat waarschijnlijk ligt aan het vroege tijdstip van vertrek. Ik neem altijd de eerste trein weet u, omdat ik dan altijd ongestoord kan werken.
Ik krijs in zijn oor.

Recente reacties