De vijfde ochtend.
Ik werd wakker, stond op, en merkte direct dat het zover was: mijn hoofd was leeg. Ik ontbeet en voegde me bij de andere cursisten.
“Schrijf alles op wat in je hoofd zit,” zei de coach, “zet elke gedachte op papier! Succes!”
Het werd stil. Ik zat aan tafel, het papier voor me. Ik concentreerde me. Uiterste concentratie, elke vezel in mijn lichaam werkte mee. Mijn hoofd bleef leeg.
Aan het eind van de ochtend was mijn papier nog steeds maagdelijk wit. Euforie, de hele ochtend geen gedachte gehad.
De coach kwam langs, pakte mijn papier op, bekeek het aandachtig, kon het bijna niet geloven.
Toen glimlachte hij, gaf me een schouderklop: “ik ben trots op je.”

Leuk bedacht en leuk geschreven, Gijs. Hartje voor je stukje.
Sterk.
@Ewald, @Levja: dank jullie wel
Dat is knap, geen enkele gedachte! Leuk bedacht.