Het was in een tijd
van liefde en vrede toen
de oorlog begon.
Nancietje maakte
een krokant biscuitje met
daartussen gelaagd,
banketbakkersroom
tongstrelend zoet, als uit een
Goddelijke droom.
Haar geheim zat in
een pakje Douwe Egberts.
Nancy verwerkte
koffiebonen, fijn
vermalen in de droom van
een smeuïge room.
De koekenvoeten, hop!
Hola! Doopte zij in een
warm bad chocola.
Hun zachte lijfjes
wikkelde zij in dunne
amandelschijfjes.
Ze liet ze even
op kamertemperatuur,
een dag, en een uur.
Nancy, zij zette haar recept online.
De bokkenpootjes
waren zo lekker dat men
er voor zou moorden.
Iedereen wilde
opeens gaan bakken, en er
was niet genoeg meel.
Het was in een tijd
van liefde en vrede toen
de oorlog begon.
@Vorkbroeder: ik ging het niet doen, ik zou het niet meer doen en ik deed het toch. Het komt door jou! Door dat rijmdingetje van Almoed en haar bokje.
Heel mooi, Nele. Het water loopt me in fe mond, je weet de smaakpapillen te strelen. ?
Zuster Nelededeyne,
Een smakelijk gedicht!
@Vorkbroeder, @Nel: dank jullie. 🙂
Mooi gedicht. Ik ben alleen geen fan van zoveel witregels, maar misschien kan ik dat leren waarderen.
Nancietje – bescuitje: ook een leuk rijmdingetje.